Thrasea en het weglopen uit de senaat

In het jaar 59 liet keizer Nero zijn eigen moeder Agrippina vermoorden. Aan de senaat stuurde hij een brief die de moord goedpraatte, en de senaat deed wat bange senaten doen: hij stemde voor dankfeesten en gelukwensen aan de keizer. Senator Thrasea Paetus, de bekendste Stoïcijn van de senaat, deed niet mee. Hij hield geen protestrede, want die zou niemand redden en iedereen in gevaar brengen. Hij stond op en liep zwijgend de senaat uit, waar iedereen bij was. Tacitus schreef het op als het moment dat iedereen begreep: er is er één die niet buigt. Thrasea betaalde zijn houding jaren later met zijn leven; zijn zwijgende wandeling werd in Rome nooit vergeten.

De splitsing

Meestemmen met iets dat je verafschuwt, of je verzetten op een manier die niets verandert en alles kost. De derde weg lijkt niet te bestaan.

De sortering

De brief, de stemming en de angst van de anderen: niet van hem. Zijn eigen aanwezigheid wel. Thrasea vond de smalle strook die helemaal van hem was: hij kon de uitslag niet veranderen, maar niemand kon hem dwingen erbij te staan. Soms is weggaan het enige eerlijke woord dat je nog kunt spreken.

De vraag aan jou

Verwant