Musonius Rufus, de leraar van Epictetus, werd door keizer Nero verbannen naar Gyaros: het meest gevreesde verbanningsoord van het rijk, een vrijwel onbewoonbare rots in de Egeïsche Zee zonder noemenswaardige voorzieningen. De verbanning was bedoeld als langzame uitgom. Musonius deed op Gyaros wat hij in Rome deed: hij onderzocht het eiland, vond er naar overlevering een waterbron die het leven er draaglijker maakte, en gaf les. Leerlingen staken de zee over om bij hem te studeren. Het strafeiland werd een school.
Naar de kaalste plek van het rijk gestuurd, met als onuitgesproken boodschap: hier houdt je betekenis op.
De plek was van de keizer; het beroep niet. Lesgeven, zo bleek, heeft geen zuilengang nodig, alleen een leraar en één leerling. Musonius sorteerde zijn werk bij zichzelf in plaats van bij zijn omstandigheden, en nam het dus gewoon mee.
Welk deel van jouw werk is aan jou gebonden, en welk deel aan je omstandigheden: je functie, je kantoor, je titel? Wat neem je mee als dat wegvalt?
Yours, Not Yours · Een Stoïsche oefenplek · Alle casussen