Er is oorlog in het nieuws en je merkt dat het je dagen binnensijpelt.

Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.

Van jou

Hoe vaak je het nieuws vandaag opent.Eén of twee vaste momenten volstaan om een goed geïnformeerd mens te zijn; alles daarboven is dezelfde informatie in nieuwe verpakking. De verversknop is geheel van jou, en hij is de enige knop in dit hele onderwerp die dat is.
Wat je concreet geeft of doet voor wie getroffen is.Geld, spullen, tijd, een kamer, een brief: klein naast het geheel, volledig naast je machteloosheid. Dit is het bakje waar de betrokkenheid heen kan die anders als zorgen blijft rondzingen. Kies één ding en doe het echt.
Het oordeel dat gewoon doorleven verraad zou zijn.Je dag doen terwijl elders geleden wordt, voelt soms als ontrouw. Maar jouw ingestorte dag helpt niemand aan het front; hij voegt alleen een verlies toe. Doorleven met open ogen én open handen is geen verraad. Het is het enige dat werkt.

Niet van jou

Hoe de oorlog verloopt en wanneer hij eindigt.Het front beweegt op besluiten van staten en op duizend toevalligheden; geen huiskamer stuurt daarin mee. Dit is het zwaarste stuk om te laten liggen, juist omdat het het grootste is. Maar groot en van jou zijn twee verschillende eigenschappen.
De schrik bij elk nieuw bericht.Het lichaam reageert op dreiging voordat het denken meedoet; dat is uitrusting, geen zwakte. Ook doorgewinterde correspondenten schrikken. De eerste beweging overkomt je en telt niet als oordeel, pas wat je erna doet is van jou.
Wat anderen ervan vinden dat jij gewoon doorleeft.Er is altijd iemand die vindt dat je te weinig meeleeft, en iemand die vindt dat je te veel meeleeft. Beide oordelen worden elders geveld, met andermans maat. Je hoeft je rouw noch je rust te verantwoorden bij de tribune.

De redenering. De oorlog is niet van jou; jouw dag is dat wel. Wie zijn eigen dag opgeeft, geeft niets aan wie hem echt verliest.

Situaties in de buurt