Een nieuwe technologie kan ineens veel van wat jij voor je werk doet.
Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.
Van jou
- Wat je ermee leert, en hoe je je werk verlegt.Elke golf heeft twee soorten vaklieden gekend: wie het nieuwe gereedschap oppakte en wie erop wachtte tot het overwaaide. Het oppakken is volledig van jou, en het kan klein beginnen: één middag, één taak, één experiment.
- Het vonnis dat jouw vak dus niets meer waard is.Van “dit kan nu ook anders” naar “ik ben niets meer waard” is een sprong die de technologie niet maakt; die maak jij. Je vak was nooit alleen de handeling, het was het oog, de zorg en de verantwoordelijkheid eromheen, en daar is geen uitrol voor.
Niet van jou
- Dat ze bestaat, en hoe snel ze beter wordt.Haar tempo wordt bepaald in laboratoria en bestuurskamers waar jouw zorgen niet op de agenda staan. Tegen dat tempo protesteren is roepen tegen de vloed; het heeft nog nooit één uitrol vertraagd.
De redenering. Het tempo is van de tijd; het gereedschap en het vonnis zijn van jou. Pak het eerste op en spreek het tweede niet uit.
- Ik maakte pas een voorspoedige reis toen ik schipbreuk leed.toegeschreven aan Zeno
Situaties in de buurt
Meer over dit onderwerp: De wereld