Je weet bij het grote nieuws niet meer wie je kunt geloven.
Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.
Sorteer eerst zelf. Elk stuk gaat in één bakje; daarna zie je de redenering.
Je instemming: wat je gelooft en wat je doorvertelt.
Van jou. Instemming is een handtekening, en doorvertellen maakt jóu tot bron. Beide kunnen wachten tot je meer weet, en dat wachten is geen zwakte maar de kern van de oefening. Wie traag tekent, hoeft zelden iets terug te nemen.
Aan wie je je aandacht geeft.
Van jou. Je leest niet “het nieuws”; je leest bronnen, en die kies je. Twee of drie zorgvuldige adressen verslaan honderd toevallige. Dit is het dieet waar niemand anders over gaat: wat jij binnenlaat, bepaal jij aan de deur.
Wat anderen geloven en delen.
Niet van jou. Om je heen wordt getekend en doorgestuurd in een tempo dat jou soms wanhopig maakt. Hun handtekening valt buiten je bereik, en corrigeren op elke verjaardag is een dagtaak zonder loon. Eén rustige vraag is het maximum dat zin heeft: hoe weet je dat?
Dat stellige stemmen harder klinken dan zorgvuldige.
Niet van jou. Twijfel verkoopt niet en nuance reist langzaam; het lawaai beloont wie het zekerst klinkt. Dat is de inrichting van het toneel, niet jouw schuld en niet jouw project. Je hoeft het lawaai niet te verbeteren om er niet in te trappen.
Het besluit dat waarheid dus niet meer bestaat.
Van jou. Cynisme voelt als doorzien, maar het is een oordeel, geen ontdekking, en wel het duurste dat er bestaat: wie besluit dat alles gelogen is, geeft het enige gereedschap weg waarmee nog iets te wegen valt. Moe zijn van het lawaai mag. De weegschaal wegdoen niet.
Wat er werkelijk gebeurd is.
Niet van jou. De feiten liggen ergens, maar niet in jouw kamer; wat jou bereikt zijn verslagen van verslagen. Dat je de werkelijkheid niet rechtstreeks kunt aanraken is geen nieuw defect van deze tijd, het is de menselijke conditie, alleen met meer tussenstations.
Van jou
- Aan wie je je aandacht geeft.Je leest niet “het nieuws”; je leest bronnen, en die kies je. Twee of drie zorgvuldige adressen verslaan honderd toevallige. Dit is het dieet waar niemand anders over gaat: wat jij binnenlaat, bepaal jij aan de deur.
- Je instemming: wat je gelooft en wat je doorvertelt.Instemming is een handtekening, en doorvertellen maakt jóu tot bron. Beide kunnen wachten tot je meer weet, en dat wachten is geen zwakte maar de kern van de oefening. Wie traag tekent, hoeft zelden iets terug te nemen.
- Het besluit dat waarheid dus niet meer bestaat.Cynisme voelt als doorzien, maar het is een oordeel, geen ontdekking, en wel het duurste dat er bestaat: wie besluit dat alles gelogen is, geeft het enige gereedschap weg waarmee nog iets te wegen valt. Moe zijn van het lawaai mag. De weegschaal wegdoen niet.
Niet van jou
- Wat er werkelijk gebeurd is.De feiten liggen ergens, maar niet in jouw kamer; wat jou bereikt zijn verslagen van verslagen. Dat je de werkelijkheid niet rechtstreeks kunt aanraken is geen nieuw defect van deze tijd, het is de menselijke conditie, alleen met meer tussenstations.
- Dat stellige stemmen harder klinken dan zorgvuldige.Twijfel verkoopt niet en nuance reist langzaam; het lawaai beloont wie het zekerst klinkt. Dat is de inrichting van het toneel, niet jouw schuld en niet jouw project. Je hoeft het lawaai niet te verbeteren om er niet in te trappen.
- Wat anderen geloven en delen.Om je heen wordt getekend en doorgestuurd in een tempo dat jou soms wanhopig maakt. Hun handtekening valt buiten je bereik, en corrigeren op elke verjaardag is een dagtaak zonder loon. Eén rustige vraag is het maximum dat zin heeft: hoe weet je dat?
De redenering. De waarheid is niet zoek; ze is omsingeld. Jouw aandacht, je instemming en je doorvertelknop zijn de drie poorten, en alle drie zijn van jou.
- Geef je instemming niet aan een indruk voordat je haar getoetst hebt.naar Epictetus · Colleges 3.12.15
Kijk in een minuut

Alle korte video's, met de tekst erbij · YouTube