Een oud verwijt speelt steeds opnieuw door je hoofd.

Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.

Van jou

Herkauwen of laten uitspelen.Herkauwen voelt als verwerken maar is het omgekeerde: elke ronde slijpt het spoor dieper. Merk het op, benoem het, “daar is die weer”, en breng je aandacht terug naar wat voor je ligt. Honderd keer terugbrengen is geen falen; het is de oefening zelf.
Het vonnis dat je jezelf na elke ronde opnieuw voorleest.Het opduiken kies je niet, maar de veroordeling die erachteraan komt wel: die spreek jij telkens opnieuw uit, met jezelf als verdachte, aanklager en rechter. Er is allang gevonnist over toen. Herzieningen zijn niet verplicht.

Niet van jou

Dat het verwijt steeds opduikt.Het geheugen heeft een eigen afspeellijst en vraagt geen toestemming. Het opduiken zelf is een eerste beweging; die overkomt je, ook na jaren.

De redenering. De afspeellijst is niet van jou; de afspeelknop wel. Meer valt hier niet te winnen, en dat is genoeg.

Situaties in de buurt