Je merkt dat je in je hoofd een gesprek voert met iemand die er niet is.

Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.

Sorteer eerst zelf. Elk stuk gaat in één bakje; daarna zie je de redenering.

Wat de ander werkelijk van je vindt.
Niet van jou. Dat weet je niet en je vindt het ook niet uit door harder na te denken. Het enige instrument dat toegang geeft is een vraag aan de ander zelf.
Of je opmerkt dat je het doet.
Van jou. Opmerken is de hele oefening. Zolang het onopgemerkt doorloopt voelt het als denken; zodra je het ziet, is het een handeling die je kunt staken.
Dat het gesprek begon zonder dat je het merkte.
Niet van jou. Gedachten dienen zich aan zoals geluid van buiten. Dat er iets binnenkomt is geen besluit; de Stoïcijnen rekenden niemand de eerste beweging aan.
Dat het onderwerp je raakt.
Niet van jou. Dat het je bezighoudt betekent dat er iets op het spel staat dat je belangrijk vindt. Dat is informatie, geen zwakte.
Of je het gesprek in het echt voert.
Van jou. De denkbeeldige versie kost weken en levert niets op; de echte kost twintig minuten en beslist iets. Welke van de twee je kiest is van jou.
Of je de ander in dat gesprek zijn scherpste versie geeft.
Van jou. Je speelt beide rollen, en je laat hem meestal gemener praten dan hij ooit deed. Die tekst schreef jij.
Sla over en toon de splitsing
Van jou
  • Of je de ander in dat gesprek zijn scherpste versie geeft.Je speelt beide rollen, en je laat hem meestal gemener praten dan hij ooit deed. Die tekst schreef jij.
  • Of je opmerkt dat je het doet.Opmerken is de hele oefening. Zolang het onopgemerkt doorloopt voelt het als denken; zodra je het ziet, is het een handeling die je kunt staken.
  • Of je het gesprek in het echt voert.De denkbeeldige versie kost weken en levert niets op; de echte kost twintig minuten en beslist iets. Welke van de twee je kiest is van jou.
Niet van jou
  • Dat het gesprek begon zonder dat je het merkte.Gedachten dienen zich aan zoals geluid van buiten. Dat er iets binnenkomt is geen besluit; de Stoïcijnen rekenden niemand de eerste beweging aan.
  • Wat de ander werkelijk van je vindt.Dat weet je niet en je vindt het ook niet uit door harder na te denken. Het enige instrument dat toegang geeft is een vraag aan de ander zelf.
  • Dat het onderwerp je raakt.Dat het je bezighoudt betekent dat er iets op het spel staat dat je belangrijk vindt. Dat is informatie, geen zwakte.
De redenering. De binnenwereld is het terrein waar bijna alles van jou is en waar mensen dat het minst geloven. Van deze zes stukken staan er drie aan jouw kant, en het zijn precies de drie die niemand anders kan zien: opmerken, het scenario niet aanscherpen, en het gesprek in het echt aangaan. Wie die drie beheerst, hoeft de rest niet te beheersen.

Situaties in de buurt

Meer over dit onderwerp: De binnenwereld · Stoppen met piekeren

Yours, Not Yours · Een stoïcijnse oefenplek · Leren · Video's · Over deze site · Privacy · Vraag of suggestie

Gratis, zonder reclame · Steun met een paar euro · Waar het heen gaat