Cleanthes kwam als verarmde bokser naar Athene, met vier drachmen op zak, en wilde filosofie studeren bij Zeno. Studeren kost tijd en tijd kost geld, dus loste hij het op met zijn handen: 's nachts putte hij water voor de tuinen en kneedde hij deeg bij een bakker, overdag zat hij in de zuilengang. De Atheners noemden hem spottend de Waterputter. Toen de autoriteiten hem eens ter verantwoording riepen, hoe leeft die man zonder zichtbaar inkomen, liet hij de tuinman en de bakkersvrouw getuigen. De rechtbank was zo onder de indruk dat ze hem tien minen uit de staatskas toekende; Zeno verbood hem het aan te nemen. Na Zeno's dood leidde de Waterputter de Stoa, negentien jaar studie later.
Te arm zijn voor het leven dat je wilt, en elke dag opnieuw kunnen besluiten dat het te zwaar is.
Zijn afkomst, zijn armoede en de spot: niet van hem. Zijn nachten, zijn handen en zijn volharding: van hem. Cleanthes rekende niet uit of het haalbaar was; hij deed vanavond wat vanavond kon, negentien jaar lang.
Wat zou jij ervoor over hebben om te leren wat je echt wilt leren? En welke omstandigheid gebruik je nu als reden dat het niet kan, terwijl er ergens een emmer klaarstaat?
Yours, Not Yours · Een Stoïsche oefenplek · Alle casussen