Je partner is al weken kortaf en zegt dat er niets is.
Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.
Van jou
- Of je één keer rustig vraagt of er iets is, en het dan laat rusten.Vragen is van jou, blijven vragen wordt drukken. De eerste keer opent een deur, de vijfde keer maakt van jou een probleem dat erbij komt.
- Welk verhaal je zelf van de stilte maakt.Hier struikelt bijna iedereen. Uit hetzelfde zwijgen kun je afleiden dat ze niet meer van je houdt of dat ze moe is. Beide zijn verzinsels tot je het weet, en jij kiest welke je bewoont.
- Of je de gewone dingen gewoon blijft doen.Koffie zetten, samen eten, normaal praten. Wie in afwachting het huis laat verkillen, maakt de stilte groter dan zij was.
Niet van jou
- Of zij vertelt wat er speelt.Haar tempo en haar woorden. Sommige mensen hebben eerst weken nodig, en die weken kun je niet inkorten door harder te trekken.
- Dat het je onzeker maakt.Kortaf zijn zonder uitleg zet je aan het invullen; dat is menselijk. De onzekerheid is de eerste beweging, wat je met het invullen doet is de tweede.
- Wat de oorzaak is.Werk, gezondheid, familie, jij, iets waar zij zelf de vinger nog niet op krijgt. Raden kost energie en geeft geen antwoord.
De redenering. In relaties gaat het bijna altijd mis op één punt: het verhaal dat je van het gedrag van de ander maakt wordt behandeld als een waarneming. Dat is het niet, het is jouw werk. De splitsing zet dat werk zichtbaar in de rechterkolom, naast de twee andere dingen die je kunt doen: één keer vragen, en de gewone dagen niet opschorten in afwachting van een antwoord.
- Zwijg meestal, of zeg wat nodig is, en met weinig woorden.Epictetus
Situaties in de buurt
Meer over dit onderwerp: Relaties