Reinhold Niebuhr, een Amerikaans theoloog, schreef in de jaren dertig een kort gebed voor een dienst in een dorpskerk in New England: geef mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, de moed om te veranderen wat ik wel kan, en de wijsheid om het verschil te zien. Het was niet bedoeld als publicatie. Een bezoeker vroeg of hij het mocht overnemen; Niebuhr gaf het weg met de opmerking dat het waarschijnlijk al eeuwen bestond. Via legerdrukwerk en de Anonieme Alcoholisten werd het een van de meest geciteerde zinnen in het Engels, gedrukt op miljoenen kaartjes, meestal zonder zijn naam erbij. De kern ervan stond al bij Epictetus.
Je maakt iets kleins voor een kleine gelegenheid. Iemand vraagt of hij het mag meenemen, en je weet niet waar het heen gaat.
Waar het gebed terecht zou komen, wie het zou gebruiken en of zijn naam eraan zou blijven hangen: niet van hem, en hij hechtte er ook geen belang aan. Het schrijven en het weggeven waren van hem. Het aardige is dat de inhoud precies overeenkomt met de houding: iemand die de derde regel begreep, ging niet vechten om het eigendom van de eerste twee.
Wat heb je gemaakt of gezegd waarvan je niet weet waar het is beland? En zou je het weggeven als er niemand bij zou vertellen dat het van jou was?
Yours, Not Yours · Een Stoïsche oefenplek · Alle casussen