Musonius en de dochters

In het Rome van de eerste eeuw was filosofisch onderwijs voor jongens uit gegoede families. Musonius Rufus hield daar twee lessen tegenin die bewaard zijn gebleven: dat ook vrouwen filosofie moeten studeren, en dat dochters dezelfde opvoeding verdienen als zonen. Zijn redenering was nuchter en daardoor lastig te weerleggen. Vrouwen hebben dezelfde rede gekregen, dezelfde neiging tot deugd, dezelfde vatbaarheid voor vergissingen. Wie wil dat zijn vrouw verstandig, rechtvaardig en moedig is, moet haar dus hetzelfde leren als zijn zoon. Zijn tegenstanders vreesden dat geschoolde vrouwen brutaal zouden worden; Musonius antwoordde dat filosofie niemand brutaal maakt, maar iedereen redelijker.

De splitsing

Een gewoonte die iedereen om je heen normaal vindt, blijkt bij nader inzien niet te verdedigen. Meegaan kost niets; ertegenin gaan maakt je een zonderling.

De sortering

Wat de gewoonte was en wat men ervan vond: niet van hem. Wat hij onderwees wel. Musonius veranderde het Rome van zijn tijd niet, en dat was ook niet de toets. Hij deed wat binnen zijn bak lag, en tweeduizend jaar later staat het er nog; zijn tegenstanders zijn vergeten.

De vraag aan jou