Geen Stoïcijn maar een van Zeno's leermeesters. Stilpo zag zijn stad geplunderd en zijn gezin weggevoerd, en antwoordde de veroveraar dat hij niets van zichzelf verloren had.
Stilpo leidde de Megarische school, een concurrent van de Academie die zich toelegde op logica en paradoxen. Hij hoort om een specifieke reden op een stoïcijnse site thuis: Zeno van Citium studeerde bij hem voordat hij de Stoa stichtte, en de zin die Stilpo beroemd maakte formuleert het stoïcijnse standpunt over bezit voordat er een Stoa was om het te formuleren.
Hem een Stoïcijn noemen is een veelgemaakte fout en de moeite van het vermijden waard. Hij was een Megariër, en een deel van wat hij leerde hebben de Stoïcijnen juist verworpen. Wat zij van hem overnamen is een manier van vasthouden.
In 307 v.Chr. nam Demetrius Poliorcetes Megara in. Bij de plundering verloor Stilpo zijn bezit, en volgens de bronnen ook zijn vrouw en kinderen. Demetrius, die hem bewonderde, bood aan de schade te vergoeden en vroeg hem een lijst op te stellen van wat er was weggenomen.
Stilpo sloeg het aanbod af. Niemand, zei hij, had iets meegenomen dat van hem was. De geleerdheid was er nog, het verstand en de kennis waren onaangeroerd. Seneca, die het verhaal drie eeuwen later navertelt, geeft het in de vorm waarin het meestal wordt aangehaald: alles wat van mij is draag ik bij me.
Het is verleidelijk om dit als kilheid te lezen, en Seneca moest het al tegen precies die lezing verdedigen. Het stoïcijnse punt is niet dat een geplunderde stad je koud moet laten in de gewone zin van het woord. Het is dat de dingen die een tiran kan afnemen en de dingen die een mens goed maken twee gescheiden categorieën zijn, en dat het verwarren van die twee de tiran zijn werkelijke macht geeft.
De bronnen zijn het ook niet eens over de details. Diogenes Laërtius bewaart meerdere versies van Stilpo's leven, en het gesprek met Demetrius komt in meer dan één gedaante voor. De uitspraak reisde verder dan de man.
Bij Stilpo worden de twee bakjes voor het eerst in één zin getekend. Alles aan de overkant van de streep, het huis, de goederen, de stad, het gezin, kon in één dag worden weggenomen en werd dat ook. Alles aan deze kant ging met hem mee de puinhopen uit. De hele stoïcijnse leer over bezit is een uitwerking van dat antwoord.
Yours, Not Yours · Een stoïcijnse oefenplek · Alle casussen · Vraag of suggestie