Een klant zegt midden in de vergadering dat je voorstel niets voorstelt.

Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.

Sorteer eerst zelf. Elk stuk gaat in één bakje; daarna zie je de redenering.

Of je meteen begint te verdedigen of eerst doorvraagt.
Van jou. Verdedigen is een reflex, doorvragen een keuze. Eén vraag naar wat er precies niet klopt levert bijna altijd meer op dan drie zinnen waarin je jezelf goedpraat.
Of de anderen aan tafel hem bijvallen.
Niet van jou. Zes hoofden met zes overwegingen waar jij niet bij kunt. Bijval bewijst niets over de kwaliteit van je voorstel, alleen iets over de dynamiek in die kamer.
Of je erkent wat er terecht is voordat je bestrijdt wat er onterecht is.
Van jou. Dit stuk wordt bijna altijd overgeslagen, want het voelt als terugtrekken. Het is het tegendeel: wie het ware meteen erkent, krijgt gehoor voor de rest.
Of je vanavond nog boos bent over de vorm waarin hij het zei.
Van jou. De vorm was de zijne, het naslepen is het jouwe. Wie de toon meeneemt naar huis heeft het gesprek nog een keer, nu zonder tegenpartij.
Of hij uiteindelijk tekent.
Niet van jou. De handtekening was nooit van jou. Wat van jou was, was de kwaliteit van het voorstel en de manier waarop je het verdedigde, en dat blijft ook zo als hij nee zegt.
Dat hij het zei waar de hele tafel bij zat.
Niet van jou. Zijn keuze van moment en publiek. Vervelend, en volledig buiten jouw macht op het moment dat de zin al klonk.
Sla over en toon de splitsing
Van jou
  • Of je meteen begint te verdedigen of eerst doorvraagt.Verdedigen is een reflex, doorvragen een keuze. Eén vraag naar wat er precies niet klopt levert bijna altijd meer op dan drie zinnen waarin je jezelf goedpraat.
  • Of je vanavond nog boos bent over de vorm waarin hij het zei.De vorm was de zijne, het naslepen is het jouwe. Wie de toon meeneemt naar huis heeft het gesprek nog een keer, nu zonder tegenpartij.
  • Of je erkent wat er terecht is voordat je bestrijdt wat er onterecht is.Dit stuk wordt bijna altijd overgeslagen, want het voelt als terugtrekken. Het is het tegendeel: wie het ware meteen erkent, krijgt gehoor voor de rest.
Niet van jou
  • Dat hij het zei waar de hele tafel bij zat.Zijn keuze van moment en publiek. Vervelend, en volledig buiten jouw macht op het moment dat de zin al klonk.
  • Of de anderen aan tafel hem bijvallen.Zes hoofden met zes overwegingen waar jij niet bij kunt. Bijval bewijst niets over de kwaliteit van je voorstel, alleen iets over de dynamiek in die kamer.
  • Of hij uiteindelijk tekent.De handtekening was nooit van jou. Wat van jou was, was de kwaliteit van het voorstel en de manier waarop je het verdedigde, en dat blijft ook zo als hij nee zegt.
De redenering. Kritiek in het openbaar voelt als één gebeurtenis, maar er zitten drie lagen in elkaar: de inhoud, de vorm en het publiek. Alleen de inhoud raakt je werk. De vorm zegt iets over hem en het publiek zegt iets over de kamer. Wie die drie uit elkaar houdt, kan in dezelfde minuut leren van de kritiek en de belediging laten liggen.

Situaties in de buurt

Meer over dit onderwerp: Krenking en kritiek · Je minder aantrekken van wat anderen denken

Yours, Not Yours · Een stoïcijnse oefenplek · Leren · Video's · Over deze site · Privacy · Vraag of suggestie

Gratis, zonder reclame · Steun met een paar euro · Waar het heen gaat