Je ziet een foto van jezelf en schrikt van hoeveel ouder je bent geworden.
Haal deze situatie uit elkaar. Elk stuk gaat in één bakje: van jou, of niet van jou. Een derde bakje is er niet, en bijna niets valt in één stuk.
Sorteer eerst zelf. Elk stuk gaat in één bakje; daarna zie je de redenering.
Dat je ouder wordt.
Niet van jou. De enige route die er is, en de gunstigste van de twee mogelijkheden. De Stoïcijnen noemden ouderdom geen verlies maar de vorm die tijd aanneemt.
Dat er over tien jaar weer zo'n foto is.
Niet van jou. Die komt en die zal hetzelfde doen. Dit is dus een oefening die je nu goed kunt leren, want hij herhaalt zich.
Of je je zorgt geeft die bij dit lichaam hoort in plaats van bij het vorige.
Van jou. Slapen, bewegen, eten, tijd buiten. Wat je lichaam nu nodig heeft verschilt van tien jaar terug, en daar naar handelen is volledig van jou.
Hoe anderen je op die foto zien.
Niet van jou. Zij zien iets anders dan jij, meestal minder scherp en met minder geschiedenis. Hun blik is buiten je bereik en meestal milder dan de jouwe.
Of je die tien jaar meetelt als iets wat je hebt gehad.
Van jou. Dezelfde jaren die het gezicht veranderden hebben ook iets opgeleverd. Of je dat in de rekening opneemt, bepaalt of de foto verlies laat zien of tijd.
Of je de foto blijft vergelijken met het beeld van jezelf van tien jaar terug.
Van jou. De schrik komt niet van de foto maar van het verschil met een beeld dat je zelf hebt bewaard. Dat vergelijken is een handeling.
Van jou
- Of je de foto blijft vergelijken met het beeld van jezelf van tien jaar terug.De schrik komt niet van de foto maar van het verschil met een beeld dat je zelf hebt bewaard. Dat vergelijken is een handeling.
- Of je je zorgt geeft die bij dit lichaam hoort in plaats van bij het vorige.Slapen, bewegen, eten, tijd buiten. Wat je lichaam nu nodig heeft verschilt van tien jaar terug, en daar naar handelen is volledig van jou.
- Of je die tien jaar meetelt als iets wat je hebt gehad.Dezelfde jaren die het gezicht veranderden hebben ook iets opgeleverd. Of je dat in de rekening opneemt, bepaalt of de foto verlies laat zien of tijd.
Niet van jou
- Dat je ouder wordt.De enige route die er is, en de gunstigste van de twee mogelijkheden. De Stoïcijnen noemden ouderdom geen verlies maar de vorm die tijd aanneemt.
- Hoe anderen je op die foto zien.Zij zien iets anders dan jij, meestal minder scherp en met minder geschiedenis. Hun blik is buiten je bereik en meestal milder dan de jouwe.
- Dat er over tien jaar weer zo'n foto is.Die komt en die zal hetzelfde doen. Dit is dus een oefening die je nu goed kunt leren, want hij herhaalt zich.
De redenering. Op dit terrein hoort het feit onder Niet van jou en het oordeel onder Van jou, en die twee komen zo snel achter elkaar dat het één ervaring lijkt. De foto is een feit van een tiende seconde; het verhaal erover kan jaren duren. De Stoïcijnen zouden vragen wat je met de tussenliggende tien jaar hebt gedaan, en dat is een prettiger vraag dan die over je gezicht.
- Laten wij de ouderdom liefhebben en gebruiken; hij is vol genot als je hem weet te gebruiken.Seneca · Brieven 12.4
Situaties in de buurt
Je wacht bij de huisarts op een doorverwijzing en het duurt en duurt.Lichaam en sterfelijkheidDe uitslag valt mee, maar je moet blijvend medicijnen slikken.Lichaam en sterfelijkheidHet is midden in de nacht en je ligt al uren wakker.Lichaam en sterfelijkheid
Meer over dit onderwerp: Lichaam en sterfelijkheid · Loslaten wat je niet in de hand hebt